Το παγκάκι της αλήθειας

Κάθε Σάββατο και Κυριακή πρωί είναι εκεί. Καθισμένος στο ίδιο παγκάκι. Ρεμβάζοντας αφηρημένος προς την ίδια "θέα". Αυτή ενός αύριο χωρίς ελπίδα, προσμονή και προσδοκία για κάτι καλύτερο. Βλέπει τους ανθρώπους να περνούν από μπροστά του σαν ένας παρατηρητής ενός άλλου "σύμπαντος" που κινείται σε παράλληλη τροχιά από το δικό του. Τούτη τη φορά που τον είδα, κοντοστάθηκα.

Διαβάστε περισσότερα »